mooi stukje strand.
Wat is het toch, dat je dat lekkere gevoel krijgt als je het strand oploopt?
Honden gaan rennen, kinderen lachen en springen....
Zelf krijg ik ook dat warme onderbuik gevoel van gelukzaligheid.
Oké, noem me maar weer een softie.
Al moet ik er natuurlijk wel eerlijk bijzeggen dat dat gevoel niet zo heel lang blijft hangen, hoor.
In het begin is het heerlijk, met je voeten door het water, schelpen en mooie stenen zoeken...
Maar dan!
Lopend naar je handdoekje begint de ellende....
ZAND, overal zand!!!
Op je voeten, tussen je tenen, op je handdoek en uiteindelijk ook in je haar en mond.
Maar ach, wat loop ik nou toch te zeuren....
Was ik er nog maar!
Op dat lekkere strand hier ver vandaan.
0 reacties:
Een reactie plaatsen